به گزارش تازه های اقتصاد، در دشت‌های پهناور مغولستان داخلی، کشاورزان مشغول برداشت سیب‌زمینی‌های درشت خود در مجاورت همسایگان جدیدشان هستند: سازه‌های بتنی و مکعبی‌شکل عظیمی که سوخت زیرساخت‌ها و پلتفرم‌های هوش مصنوعی چین را تأمین خواهند کرد.
شهر «اولانچاب» (Ulanqab) با آتشفشان‌ها و استپ‌های پهناورش، مرز جالب و غیرمنتظره‌ای برای ورود به عصر دیجیتال به شمار می‌رود. این منطقه سال‌ها به‌عنوان «پایتخت رسمی سیب‌زمینی چین» شناخته می‌شد؛ اما این روزها و در شرایطی که دونالد ترامپ و همتای چینی‌اش شی جین‌پینگ خود را برای گفتگو درباره امنیت هوش مصنوعی و سایر مسائل آماده می‌کنند، زمین‌های کشاورزی آن به کارگاه‌های ساخت‌وساز داتاسنترهای متعدد بدل شده است.
صدها کارگر با کلاه‌های ایمنی زرد، تجهیزات سنگین را به درون کارگاه‌های ساختمانی منتقل می‌کنند و شراره‌های جوشکاری از داربست‌های فلزی به اطراف می‌پاشد. در بالای سر آن‌ها، جرثقیل‌های غول‌پیکر با دقتی بالا مشغول نصب سقف‌ها هستند و کارگران معلق روی نردبان‌ها، آجرچینی دیوارها را انجام می‌دهند.
یکی از کارگران خندان و هنگام خروج از محوطه به شوخی می‌گوید: «این همان سرعت چینی است؛ کشور ما خوره و خستگی‌ناپذیر زیرساخت‌سازی است!» یک مهندس برق نیز توضیح می‌دهد: «هر سال یک فاز عملیاتی می‌شود. اکنون فاز دوم در حال اجراست و فازهای متعدد دیگری نیز در پیش خواهد بود.»
فناوری هوش مصنوعی، هسته اصلی نبرد فناوری و ژئوپلیتیک چین با ایالات متحده را تشکیل می‌دهد و کلید پیروزی در این نبرد، «توان پردازشی» (Computing Power) نهفته در داتاسنترهایی از این دست است.
از نگاه حزب کمونیست چین، این سازه‌ها نقشی حیاتی در امنیت ملی و اقتصادی کشور ایفا می‌کنند. این مراکز پس از تکمیل، سوخت لازم برای اجرای مأموریت بزرگ پکن را فراهم خواهند ساخت: ادغام و پیاده‌سازی هوش مصنوعی در ۹۰ درصد از صنایع و بدنه جامعه تا سال ۲۰۳۰.
نگاهی نایاب به داتاسنترهای دورافتاده‌ای که موتور پیشران هوش مصنوعی چین هستند
چین تنها به ساخت زیرساخت‌ها بسنده نکرده، بلکه در حال شکل‌دهی به سرمایه انسانی و نخبه‌پروری است؛ مهندسان و پژوهشگران جوانی که اکنون کشور خود را سرزمینی پر از فرصت می‌بینند؛ به‌ویژه که تشدید تنش‌ها با آمریکا و محدودیت‌های مهاجرتی اعمال‌شده از سوی ترامپ، جذابیت «رؤیای آمریکایی» را برای آنان کم‌رنگ کرده است.
جک ژانگ، از دانشگاه علم و صنعت چین می‌گوید: «میزان مهاجرت دانشجویان و پژوهشگران به آمریکا کاهش یافته و در مقابل، روند بازگشت متخصصان از آمریکا به چین با جهشی ملموس روبه‌رو شده است.»
خود او پس از تحصیل در دانشگاه‌های ییل آمریکا و کمبریج بریتانیا، از طریق یک برنامه جذب نخبگان سطح بالا به چین بازگشته است. او می‌گوید: «می‌خواستم دستاوردهای آزمایشگاهی خود در حوزه هوش مصنوعی را در بخش سلامت و پزشکی کاربردی کنم. این کار نیازمند منابع گسترده، نیروی انسانی فراوان و حمایت‌های دولتی بود؛ مواردی که دسترسی به آن‌ها در خارج از کشور بسیار دشوار است.»
توسعه روزافزون توانمندی‌های هوش مصنوعی چین، یکی از دلایلی است که واشنگتن اعلام کرده قصد ندارد روند توسعه هوش مصنوعی خود را متوقف کند؛ حتی با وجود هشدارهای جدی از داخل صنعت فناوری مبنی بر سرعت نگران‌کننده و سیر صعودی خطرناک این فناوری.
دونالد ترامپ هفته گذشته اعلام کرد: «هر کس در عرصه هوش مصنوعی پیروز شود، برنده نهایی است.» در همین حال، داریو آمودی، مدیرعامل شرکت هوش مصنوعی Anthropic، خواستار حفظ و تقویت تحریم‌های آمریکا بر فروش تراشه‌ها و تجهیزات پیشرفته به چین شد و هشدار داد که پیشتازی چین «خطری جدی برای ایالات متحده و جهان ایجاد خواهد کرد.»
این رویکردی نیست که شی جین‌پینگ در آستانه ورودش به واشنگتن تمایلی به شنیدن آن داشته باشد. نشریه دولتی «گلوبال تایمز» که بازتاب‌دهنده مواضع رسمی پکن است، ابراز نگرانی‌های آمریکا را رد کرده و آن را بخشی از «سناریوی جنگ سرد» برای مهار و کنترل پیشرفت چین دانسته است.
نظر شما